Ciężkie poweekendzie...

Mój stan przemęczenia się utrzymuje. W poniedziałek w pracy czułem się fatalnie. Spać mi się chciało a wrażenie przeoranego weekendu było koszmarne. Do chyba piętnastej dochodziłem do siebie. Dobrze, że żona po mnie wyjechała do domu. BYło sporo przyjemniej wracać we dwoje. Wlokłem się wolniutko, z klasą, odpoczywając... nawet Agnieszka zauważyła, że tempo mam emeryckie. 

W domu dokończyłem projekt Nordkapp.